بفروشد هر وقت شريك غائب حاضر شود و آگاه گردد حق شفعه دارد و اگر شريك طفل يا ديوانه باشد نيز حق شفعه دارد ولى و قيم براى آنها شفعه مىگيرند يا وقتى كه خود بالغ و عاقل شدند هر چند مدت بسيار بگذرد و از طول مدت زيانى بر مشترى وارد نخواهد آمد زيرا كه او هر گونه در ملك تصرف كند صحيح و جائز است ، بر خلاف آن كه گيرنده شفعه حاضر شود و شفعه گيرد و براى اداى پول مهلت خواهد كه سه روز بيشتر مهلت نمىدهند چنان كه گذشت گيرنده شفعه با مشترى طرف است و ملك را از او فرا مىگيرد و اگر كشف فساد شود بر عهده مشترى است نه فروشنده و اگر مشترى مال را فروخته يا بخشيده يا وقف كرده باشد ضمان بر اوست . اگر فروشنده نسيه فروخته است گيرنده شفعه مىتواند هم اكنون كه مدت نسيه بسر نيامده شفعه گيرد اما مجبور نيست پيش از سر آمدن مدت بها را به مشترى بپردازد بلكه مىتواند نگاهدارد تا اجل به پايان برسد و اگر ثروتمند نباشد مشترى مىتواند از او ضامنى خواهد .